Be real- იმღერე ის რაც ხარ

შირად გაიგონებთ, როგორ ეუბნებიან დამწყებ მომღერალს “შენგან ძალიან მაგარ რაღაცას შევქმნიდი” , ანდა “რა კარგი მასალა ხარ”. ეს ერთი შეხედვით დიდ პერსპექტივებს უქადის მომღერალს..ასეც არის: მასზე იმუშავებენ, შეურჩევენ ჟანრს, სცენაზე დააყენებენ, დაუწერენ სიმღერებს, ამღერებენ, ვარსკვლავს დაამსგავსებენ და გააკეთებენ ყველაფერს, რომ ის გახდეს , როგორც თავად ეძახიან “უკეთ გაყიდვადი”..ერთი სიტყვით გააკეთებენ მასალას და გაყიდიან. მერე კი ამას ხელოვნებას დაუძახებენ. მაგრამ..
ყველაფერი, რაც კომერციული მიზნით კეთდება, არ არის ხელოვნება !

Image

ს არის ის, რაც  ისედაც ქვია, შოუ-ბიზნესი. ანუ სანახაობა, რომლითაც იშოვება ფული.
ჩვენ, მსმენელმა, ყოველთვის ვიცით, რომ ეს ასეა. მაგრამ მაინც ვუსმენთ მათ. მეც ვუსმენ .და ძალიან ცოტა ადამიანის გარდა უსმენს თითქმის ყველა.
როექტებში, რომლებიც ახალი მომღერლების აღმოჩენას ემსახურება, ხშირად გაიგონებთ ასეთ სიტყვებს: “შენ ძალიან კარგი  ხარ, მაგრამ ხალხი ვერ გაიგებს შენს მუსიკას..” და  არჩევენ იმათ, ვისაც გაიგებს ხალხი, ანუ უკეთესად გაიყიდება. ისინი კი,ვისაც ხალხი ვერ გაიგებს, არიან ის ადამიანები, რომლებიც თავად ქმნიან, ისეთი თვითმყოფადები არიან, რომ ვერ მოხერხდება მათზე მუშაობა. რადგან..
ნამდვილი ხელოვანი დამუშავებას არ ექვემდებარება! 
მიტომ არიან ჩრდილში ამ ნამდვილების უმრავლესობა. უკრავენ მიწისქვეშაში , ღამეებს ათენებენ და წერენ თავიანთ სიზმრებს, ოცნებებს, ბავშვობას, ან ძალიან უბრალოდ – სიყვარულს.
მაგრამ ხალხი, მაინც სხვებს “იგებს” , სცენაზე მდგარ, დამუშავებულ, სხვის დაწერილ, სხვის დაპროექტებულ, გასაყიდად მომზადებულ მბრწყინავ და სტანდარტულ მომღერლებს, რომლებსაც შეიძლება არც კი უფუქრიათ, რატომ მღერიან იმას, რასაც არ გრძნობენ.
Continue reading

Advertisements

მე ვწერ.

ნ ვწერ, ან იმაზე ვფიქრობ, როგორ დავწერო. წერას ბევრი უპირატესობა აქვს. ვფიქრობ ხოლმე, საერთოდ, რატომ უყვართ ადამიანებს წერა. გამოგვდის თუ არ გამოგვდის, ვზივართ და ვწერთ. ხანდახან ვფიქრობ, რომ ყველაფერი ,რასაც ხელოვნება ქვია, ძალიან გავს ერთმანეთს. მაგალითად მწერალი , ძალიან გავს მსახიობს. როცა წერ ხომ ყველაფერი უნდა წარმოიდგინო, შენი გმირებივით იფიქრო, შეითვისო და დაიკარგო იმ ადამიანებში, შენსავე მოგონილ ადამიანებში. გაითავისო მათი ფიქრები, გრძნობები, სიზმრები, გახდე ისეთი, როგორიც არასოდეს ყოფილხარ და ალბათ არც იქნებოდი, მწერალი რომ არ ყოფილიყავი.
ეს ყველაფერი, ის , რასაც ჩვენ, ადამიანები ხელოვნებას ვეძახით, სინამდვილეში ისეთი ადამიანური და თავისთავადია, ისეთი ჩვეულებრივი და ყველა ადამიანში, მათ გულის სიღრმეებში ჩაკარგული..

Image

ვენ ყველანი ვეძებთ ჩვენთვის მიუწვდომელს, ზოგჯერ მისაწვდომს, ზოგჯერ შორეულს ან ახლობელს, მაგრამ მაინც ჩვენს, და გვინდა გავაგებინოთ სხვასაც, ყვირილით, ძახილით, წერით, სიმღერით, ხატვით…ოღონდაც გავაგებინოთ Continue reading