როგორ გადავიღოთ კარგი ფოტო

სოციალური ქსელების ეპოქაში, როცა ადამიანზე პირველ წარმოდგენას მის კედელზე განთავსებული ფოტოები ან ინსტაგრამის პროფაილი გვიქმნის, ყველა ცდილობს სხვაზე უკეთესად წარმოჩინოს საკუთარი თავი.

ის, რომ ფოტოში ყველას გვსურს უკეთ გამოვიყურებოდეთ, ცხადია. მარტივი ხერხების საშუალებით შესაძლებელია შევქნათ საინტერესო, ეფექტური გარემო ჩვენს კედელზე. მე შემოგთავაზებთ ჩემს რჩევებს იმისათვის, რომ ინსტაგრამზე თუ სხვა სოციალურ ქსელებში უკეთესად წარმოაჩინოთ თქვენი თავი.

1.შეარჩიეთ ლოკაცია

ლოკაცია, ანუ ადგილმდებარეობა ჩემთვის ყველაზე მნიშვნელოვანია.

როგორ ფორმაშიც არ უნდა იყოთ თავად, თუ ფოტო ცუდ ადგილზეა გადაღებული, მას ყველანაირი ეფექტი ეკარგება.

წარმოიდგინეთ, ძალიან გამოპანჭული გოგონა ან ბიჭი ფოტოზე, რომლის უკანა ფონზეც მონგრეული ღობე ან ცუდად შეღებილი ჭიშკარი ჩანს. სასაცილოა ხომ?

როდესაც განსაკუთრებულ ადგილას მიდიხართ ,ეცადეთ წასვლამდე არ გადაიღოთ ფოტო. თქვენი ჩაცმულობა ადგილმდებარეობას უნდა შეესაბამებოდეს.

თუ გსურთ გადაიღოთ ფოტო ახალ ტანსაცმელში, მაგრამ გასვლას არ აპირებთ, უბრალოდ იპოვეთ აგურის კედელი. აგურის კედლის ფონი მოდურიცაა და სადაც.

2. დგომის მანერა

ადგილმდებარეობის შემდეგ მნიშვნელოვანია დგომის მანერა.

შეგიძლიათ კამერას შეხედოთ ან გვერდით გაიხედოთ. ყველაზე არაოპტიმალური ვარიანტია, როცა თავით კამერისკენ დგახართ და თვალებით სხვაგან იყურებით. ეს არამც და არამც არ გააკეთოთ. თუ თავით კამერისკენ დგახართ უყურეთ კამერას , ოღონდ ოდნავ გაუღიმეთ. თუ უფრო ბუნებრივი ფოტო გნებავთ გაიხედეთ გვერდით, პროფილში და ჰორიზონტს შეხედეთ.

ფოტო უნდა იყოს ან საერთო, ან საშუალო ხედით. ანუ- ან მთლიანად უნდა ჩანდეთ ფოტოში , ან მუხლს ზემოთ. წვივებზე მოჭრილი ან წელზე მოჭრილი ფოტო იმდენად ლამაზი არ არის.

ფოტო უნდა გადაგიღონ გქვემოდან. რათა მაღალი გამოჩნდეთ ოღონდ აქაც ზომიერებაა საჭირო. ზედმეტად ქვემოდან გადაღებული ფოტო ხელოვნულად გაწელილს გავს.

ფეხები თხელი და მაღალი რომ გამოჩნდეს ერთი ფეხი ჩატეხეთ თეძოში(როგორც პირველ ფოტოშია), ან გადააჯვარედინეთ.(მეორე ფოტო.)

თქვენს ფოტოგრაგს სთხოვეთ ჩაიმუხლოს და პირდაპირ , სწორად აიღოს კადრი.

3. ჯდომის მანერა

დამჯდარ მდგომარეობაში ფოტოს გადაღების დროს, ჯობია გვერდულად იჯდეთ და ფეხი ფეხზე გადაიდოთ. რომელი მხრიდანაც იღებთ ფოტოს, იმ ფეხზე გადაიდეთ მეორე ფეხი და არა პირიქით. ასე ფეხი უფრო გრძელი ჩანს . (როგორც ფოტოზეა მოცემული.)

რაკურსი აქაც ოდნავ ქვემოდან ან პირდაპირ აიღეთ.

3. განათება

კაშკაშა მზეში ფოტო იშვიათად გამოდს კარგი.

აარჩიეთ დაჩრდილული ადგილი. ან ნახევრად განათებული. ეცადეთ რომ ფოტოები დღის სინათლეზე გადაიღოთ.

4. ხარისხი და ფილტრი და ფოტო-ედითორები

თუ ტელეფონით იღებთ, აუცილებლად თქვით უარი ფოტო-აპლიკაციებზე. რომლებიც ფოტოს ეფექტებს ადებს. ფოტო გადაიღეთ ტელეფონის კამერით.

ფოტოს დასაედითებლად გამოიყენეთ Snapseed , Facetune და თვითონ ინსტაგრამის ფილტერები.

ეს აპლიკაციები ნაკლებად უკარგავს ფოტოს ხარისხს.

სიმკვეთრის მოსამატებლად ინსტაგრამზე საშუალოდ აუწიეთ Sharpen -ს. დაადეთ ფერი (Colour) 30-მდე სიმძლავრის. ინსტაგრამის ფილტრი არ გამოიყენოთ. თუ გამოიყენებთ 10 -მდე აუწიეთ. მეტი უკვე არაბუნებრივად ჩანს.

VSCO – ეს აპლიკაცია მოიცავს ასობით ფილტრს, შეგიძლიათ სცადოთ.

5. ინსპირაცია.

შთაგონების გარეშე არაფერი გამოვა. სისტემატიურად ათვალიერეთ ინსტამრამზე ცნობილი მოდელების ფოტოები. და ეცადეთ ისწავლოთ მათგან. თუ გინდათ რომ თქვენი პროფაილი მიმზიდველი ჩანდეს, ზომიერად მაგრამ უნდა მიბაძოთ მათ, ვინც ეს საქმე კარგად იცის.

6. აღწერა

ამ პუნქტს ყოველთვის უგულებელვყოფ, მაგრამ საჭიროა. ფოტოს დაურთეთ მოკლე აღწერა. ეს უნდა მოიცავდეს ქალაქის სახელს, ღონისძიების ან ივენთის სახელს და არა დიდ, უაზრო ტექსტს თუ იუთუბის ლინკს.

საერთოდ, ეცადეთ თქვენი პროფილი და კედელი იყოს სერიოზული. შეესაბამებოდეს თქვენს პროფესიას, სტატუსს და ასაკს.

დროთა განმავლობაში ჩაატარეთ აფდეითი და არასასურველი პოსყები და ფოტოები წაშალეთ.

დროსთან ერთად ზოგი ტენდენცია სასაცილო ხდება.

მე თვითონ ყველა ამ პუნქტს ნამდვილად ვერ ვასრულებ, თუმცა ბევრ კომპლიმენტს ვიღებ ფოტოებთან დაკავშირებით.

მთავარი წესი კი ბუნებრივობაა. რაც ბუნებრივია ფოტო, მით უკეთესი !

Advertisements

ჩემი უცნაური არდადეგები

ES 3
ცნაური გამოვიდა წელს ჩემი არდადეგები.
ნახევარი ზაფხული  ავად ვიყავი, მეორე ნახევარს კი თბილისში ვატარებ. ეს პირველად ხდება. აქამდე თბილისში არასოდეს გამიტარებია ზაფხული.
უცნაურია იმითაც, რომ ამ ყველანაირად არეულმა წელმა ძალიან შემცვალა და ამ ზაფხულმა დააგვირგვინა ეს ცვლილებები. გავიზარდე, გარდატეხა მოხდა.
უცნაურია ამ ყველაფრის მიუხედავად ჩემი კარგი განწყობა.
ასეა. უცნაურია ჩემთვის კარგი განწყობა, რადგან, ჩემი ცხოვრების ბოლო პერიოდში, თითქმის დამავიწყდა კიდეც, როგორია იყო მხიარული და ბედნიერი.
უცნაურია, რომ მხოლოდ ამ ზაფხულს მივხვდი,  ბედნიერი მაშინ იქნები, თუ შენ გადაწყვეტ ამას.
უცნაურია ჩემი ბედნიერი სიზმრებიც.
ისიც, რომ ახალ-ახალი რაღაცები აღმოვაჩინე საკუთარ თავშიც და გარშემოც.
მაგალითად ის, რომ შეიძლება ცუდად იყო, და ბედნიერად მოაჩვენო თავი შენს ირგვლივ ყველას, იმიტომ, რომ მათ არ იდარდონ. და ეს ისეთი კარგია, შენ თვითონაც კარგად ხდები.
კიდევ აღმოვაჩინე ჩემეული ‘დაფასების თეორია’. ეს მდგომარეობს იმაში, რომ გვიხაროდეს ის, რაც გვაქვს. ამას მაშინ მივხვდი, როცა ვიწექი საწოლში 39.5 გრადუსი სიცხით, პირდაპირი მნიშვნელობით გული ხელით მეჭირა, ვფიქრობდი და არ მჯეროდა, რომ იყო დრო როცა სარკესთან მაკიაჟს ვიკეთებდი და ფოტოებს ვიღებდი, რომ იყო დრო, როცა წიგნს ვკითხულობდი, ვსწავლობდი, ვწერდი..როცა ყველაფერი კარგად იყო. და მე ამას ვერ ვხვდებოდი.
ჰოდა ახლა მივხვდი. ახლა ვიცი და მინდა ყველას ვუთხრა, სათითაოდ ვუთხრა, დააფასეთ ის, რომ ხართ! რომ დადიხართ, რომ იღიმით, რომ ყოველ დილით თვალს ახელთ. იმიტომ, რომ ესაა მთავარი !
ეს მასწავლა ჩემმა უცნაურმა ზაფხულმა . მე შევიცვალე. და ამავე დროს ყველაზე უფრო ჩემი თავი ვარ ახლა .

მხიარული და ბედნიერი

image

იფიქრიათ ოდესმე, რომ თუ ისეთი იქნებით, როგორიც სინამდვილეში ხართ, არავინ მიგიღებთ?
ან შეგიხედავთ საკუთარი ფოტოსთვის და გქონიათ ისეთი გრძნობა, თითქოს ეს თქვენ არ ხართ?
მე კი.
ადამიანის ყველაზე დიდი უბედურება ისაა, რომ დრო ცვლის, ის კი ვერც ხვდება ამას.
ისე გადის ცხოვრება , აღარც კი გვახსოვს როდის ვიყავით ბოლოს მხიარულები და ბედნიერები, ისეთები როგორებიც ვართ, როგორებიც ვიყავით და ალბათ ვიქნებოდით კიდეც, ყველაფერი სხვანაირად რომ ყოფილიყო.
მე მახსოვს როდის ვიყავი ბოლოს მხიარული და ბედნიერი. უბრალოდ კარგ ხასიათზე კი არა, ნამდვილად მხიარული და ბედნიერი.
ადრე ამას ვერ ვამჩნევდი, მაგრამ ახლა, ვუყურებ ხოლმე ჩემს საკუთარ ფოტოს და ვფიქრობ რომ ეს მე არ ვარ.
ვფიქრობ , რომ მე სხვანაირი ვიყავი, სხვანაირად ვფიქრობდი, სხვანაირად ვოცნებობდი, სხვანაირად ბედნიერი ვიყავი. სხვანაირად კი არა, ჩემებურად.
თუ თქვენც გიფიქრიათ მსგავსი რამ, იცოდეთ რომ ეს გაზრდა არ არის. ეს დაკარგვაა.
ვფიქრობ ხოლმე. რატომ არ მიყვარდა ბავშვობაში ასე ძალიან ჩემი სოფელი. რაც ვიზრდებოდი უფრო და უფრო მიყვარდებოდა. სულ ადრე კი ,არც ჰქონდა ჩემთვის აზრი ,ზაფხულს სოფელში გავატარებდი, თბილისში თუ სადმე სხვაგან. ეს მიჯაჭვულობა ამ პატარა და ცარიელი ქალაქის მიმართ მას შემდეგ დაიწყო, რაც გავიზარდე. როცა იქ ვარ, ჩემს ეზოში, უბრალოდ კედებით, მაისურით და ჯინსის შორტით, ცხენის კუდად შეკრული თმით და ყოველგვარი მაკიაჟის გარეშე, როცა არც ვფიქრობ როგორ გამოვიყურები, სწორედ მაშინ მგონია რომ ისევ ის ანა ვარ.. კიდევ მაშინ ვხედავ ჩემს თავს, როცა აქ ვარ, ჩემს ბლოგზე. როცა დღიურს ვწერ..
ეს ალბათ ის არის, რაზეც ყველა ვფიქრობთ, როცა მარტოები ვრჩებით..
გახსოვთ, როდის იყავით ბოლოს მხიარულები და ბედნიერები?