ჩვენ რომ ფილმში ვიყოთ

13239312_609137599252332_6895682304676841413_n
ვენ რომ ფილმში ვიყოთ-მეთქი, ვფიქრობდი. ანუ-მე და შენ.
ყველაფერი სხვანაირად იქნებოდა:
შენ  ყველაფრით განებივრებული, პოპულარული ბიჭი იქნებოდი.
მე ერთი ჩვეულებრივი გოგო.
ყველაფრით ჩვეულებრივი. ჩვეულებრივი თმით, ჩვეულებრივი თვალებით, ჩვეულებრივი მოსაწყენი ცხოვრებით. მხოლოდ ჩემი სიყვარული იქნებოდა არაჩვეულებრივი, რომელსაც ყველა შეამჩნევდა ..შენს გარდა.
ჰოდა, შენც ადგებოდი და ყველას შეამჩნევდი, ყველას შეიყვარებდი, ყველას დაინახავდი.. ყველას- ჩემს გარდა.
ჩვენ უბრალოდ მეგობრები ვიქნებოდით და მეტი არაფერი.
და ასე გავიდოდა დღეები, კვირები, თვეები.. იქნებოდი-შენ შენთვის. მე არავისთვის.
დავჯდებოდი საღამოობით ფანჯარასთან და დავწერდი შენს ყველა გამოხედვას, შენს ყველა მაისურის ფერს, და შენს სიცილს, მზის სხივებად რომ მეჭრება სახეზე, ყოველ შენს დანახვაზე.

Continue reading

მე ვწერ.

ნ ვწერ, ან იმაზე ვფიქრობ, როგორ დავწერო. წერას ბევრი უპირატესობა აქვს. ვფიქრობ ხოლმე, საერთოდ, რატომ უყვართ ადამიანებს წერა. გამოგვდის თუ არ გამოგვდის, ვზივართ და ვწერთ. ხანდახან ვფიქრობ, რომ ყველაფერი ,რასაც ხელოვნება ქვია, ძალიან გავს ერთმანეთს. მაგალითად მწერალი , ძალიან გავს მსახიობს. როცა წერ ხომ ყველაფერი უნდა წარმოიდგინო, შენი გმირებივით იფიქრო, შეითვისო და დაიკარგო იმ ადამიანებში, შენსავე მოგონილ ადამიანებში. გაითავისო მათი ფიქრები, გრძნობები, სიზმრები, გახდე ისეთი, როგორიც არასოდეს ყოფილხარ და ალბათ არც იქნებოდი, მწერალი რომ არ ყოფილიყავი.
ეს ყველაფერი, ის , რასაც ჩვენ, ადამიანები ხელოვნებას ვეძახით, სინამდვილეში ისეთი ადამიანური და თავისთავადია, ისეთი ჩვეულებრივი და ყველა ადამიანში, მათ გულის სიღრმეებში ჩაკარგული..

Image

ვენ ყველანი ვეძებთ ჩვენთვის მიუწვდომელს, ზოგჯერ მისაწვდომს, ზოგჯერ შორეულს ან ახლობელს, მაგრამ მაინც ჩვენს, და გვინდა გავაგებინოთ სხვასაც, ყვირილით, ძახილით, წერით, სიმღერით, ხატვით…ოღონდაც გავაგებინოთ Continue reading

ვინ გინდა იყო ?

იფიქრიათ ოდესმე, რომ თუ ისეთი იქნებით , როგორიც სინამდვილეში ხართ, არავინ მიგიღებთ? ან არაფერი გამოგივათ?  ამას იშვიათად ვფიქრობთ, ისე იშვიათად, რომ შეიძლება გვგონია კიდეც, რომ არასოდეს გვიფიქრია.
მარტივად რომ ვთქვათ , ჩვენ, ადამიანები (და ალბათ სხვებიც) ვიბადებით ისეთები, როგორებიც სინამდვილეში ვართ. ვიბადებით ჩვენი ოცნებებით, ჩვენი საკუთარი ნატვრებით და მიზნებით, ჩვენი საკუთარი საყვარელი ფერით, საყვარელი სიმღერით, საყვარელი ადგილით.. და მერე, როცა ვიზრდებით ,ნელ-ნელა ვხდებით ისეთები, როგორებიც უნდა ვიყოთ , და არა ისეთები როგორებიც ვართ.

Image

მინდა ვიყო ისეთი, როგორიც ვარ და ალბათ ვიქნებოდი კიდეც, ქვეყნად სხვა ადამაინები რომ არ არსებობდნენო. ანა ფრანკმა დაწერა, დაახლოებით ასე. ჩვენ გვცვლის ცხოვრება, ისე, რომ გვიჭირს გავიგოთ ვინ ვართ და ვინ გვინდა ვიყოთ. უნდა ვიყოთ კი არა,- გვინდა , რომ ვიყოთ.
Patty-Kikos-bewho-you-want
ადამიანი, ყოველთვის  იმას ესწრაფვის რაც სინამდვილეშია.
შენ გინდა დაუკრა პიანინოზე, ნოტებს რომ ხედავ ჟრუანტელი გივლის.სიზმარშიც რამდენჯერ გინახავს ხალხით სავსე დარბაზი , ოვაციები..სცენა ნათდება და შენ გამოდიხარ, თითებს ახებ კლავიშებს…და იწყება..  Continue reading