ჩემს სოფელში ერთი ქალი ცხოვრობს

image

ჩემს სოფელში ერთი ქალი ცხოვრობს. გიჟ თამრიკოს ეძახიან.
ყველა ასე იცნობს.

ამოუყვება დილაადრიან ცენტრალურ ქუჩას. ამოუყვება და დადის ასე უსასრულოდ. ზევით და ქვევით, ზევით და ქვევით..დაღამებამდე.

ერთ გამვლელს არ დატოვებს უყურადღებოდ, ყველას ეხმიანება. გაშლის ხელებს და ლაპარაკობს. ლაპარაკობს სულ, დაუსრულებლად.
ხან ყვირის, ხან ჩხუბობს, ხან გლანძღავს, ხან კომპლიმენტებით გამკობს.
ბავშვობაში მეშინოდა კიდეც მისი. ახლა აღარ. რამდენჯერაც შემხვდება ღიმილი გადაეკვრება ხოლმე სახეზე. რა კეთილი ყოფილა მეთქი- გავიფიქრე.

აივლიან და ჩამოივლიან ასაკიანი ქალები და კაცები. ყველას გამოეხმაურება  თამრიკო. ისინიც გაასავსავებენ ხელებს და ერთსა და იმავეს იმეორებენ- ნწ ნწ, რა გოგო იყოო, ეს რა დაემართაო, ეს როგორ მოუვიდაო, რა ლამაზი იყო, რა ჭკვიანიო. თურმე ნუ იტყვით და ოქროს მედალზე დაუმთავრებია სკოლა! მერე ასეთივე წარმატებით უმაღლესი. იმდენ ბიჭს მოსწონდა თურმე.. ერთ-ერთი გამორჩეული გოგო ყოფილა.
იმასაც ამობენ, დედის სიკვდილის მერე მარტო დარჩა და იმის მერე დაემართა ასეო; ზოგი ამბობს- სამსახურს არ აძლევდნენ არსად, გამოაგდეს კიდეც, მაშინ პატრონი უნდა გყოლოდაო. ისიც გავიგე, დასცინოდნენ და ჭორებს უგორებდნენო.
ზოგი რას ამბობს ზოგი რას, ყველა რაღაცას ამბობს.

თამრიკო კი დადის აქეთ-იქით, აღმა და დაღმა, ზევით და ქვევით.
დადის თავის სიგიჟეებითა და ათასგვარი უსაშველობებით, დადის , დაატარებს მთელი ქვეყნის დარდებსა და უსამართლობას, ყველა მარტოობას რაც კი არსებობს ამქვეყნად, თან დააქვს გათენებული და არგათენებული ღამეები, თავის ტრაგედიებითა და ყველა სიკვდილით, რაც კი გამოუვლია,  დადის და თავის თავს ეძებს.

ვერ მივა თამრიკო იმ ქალებთან, მის დანახვაზე მუხლებზე რომ ხელებს ირტყამენ, რა გოგო გაგიჟდაო.  ვერ მივა , ვერ შეაჯანჯღარებს და ვერ ეტყვის- მაშინ სად იყავი, მარტოობისგან და უსამართლობისგან საკუთარ თავს რომ ვკარგავდიო.
ვერ ეტყვის თამრიკო.
ვერ ეტყვის, რატომ ვერ გადამარჩინეთ, რატომ ვერ მიშველეთო, საკუთარი თავი ხელიდან რომ მეცლებოდა, მაშინ სად იყავითო! მარტო რომ დავრჩი, ბრძოლა რომ აღარ შემეძლო, მაშინ სად იყავითო..
ვერ ამბობს ამას თამრიკო.
ამას მე ვამბობ. მაგრამ მხოლოდ ვამბობ და მეტი არაფერი.
***
გაგიჟება ადვილია.
გადარჩენაა ძნელი.

გიჟ თამრიკოს ყველა იცნობს. დიდიც და პატარაც. კაციც და ქალიც.
დადის თამრიკო ერთსა და იმავე ქუჩაზე, ერთი და იგივე ტანსაცმლით.
უყურებენ სინანულით ქალები, ზოგჯერ გამოელაპარეკებიან კიდეც.
ის კი დაყვება ქუჩებს, იქნებ სადმე საკუთარი თავი იპოვოს, წლების წინ წართმეული და უგზო უკვლოდ დაკარგული.

Advertisements

4 am

tumblr_nszwapyckB1u54ryzo1_400

ღამის ოთხი. თუ დილის.
ჩემთვის ღამეა.
ამ დროს ადამიანების უმეტესობას სძინავს. მე არ ვიცი რა უფრო უკეთესია, როცა გინდა და ვერ იძინებ, თუ როცა არ გინდა და არ იძინებ. ალბათ ორივე თავისებურად უსაშველო, უაზრო , გაურკვეველი მდგომარეობაა, რომელიც ნორმალურ ადამიანებს იშვიათად თუ გამოუცდიათ.

პირველად როდის მიხდვით, რომ ძილი არ გინდოდათ? უბრალოდ დროის კარგვად მიგაჩნდათ და ფიქრობდით, რომ ცხოვრება ძალიან ხანმოკლე იყო, იმისათვის, რომ ძილზე დაგეკარგათ?
ასეთი სისულელე სხვებისგანაც გამიგონია. გამხარებია- ვა, მართლა? მეც ზუსტად ასე ვფიქრობ-მეთქი..

“უძილობის მე-4-5 დღეს ადამიანს ეწყება ფსიქიკური დარღვევებიც. საძილე საშუალებების გამოყენება არ არის გამოსავალი. საჭიროა, სასწრაფოდ მიმართოთ ნევროპათოლოგს, გამოიკვლიოთ უძილობის მიზეზი და ერთად მოძებნოთ მისი აღმოფხვრის საშუალება. ექიმი-ჰიგიენისტები გვირჩევენ, დღე-ღამეში სრული 8 საათი გვეძინოს. ასეთია, მათი აზრით, ჯანმრთელი ადამიანის ფიზიოლოგიური ნორმა.”

მონაკვეთი ერთ-ერთ სამედიცინო საიტზე გამოქვეყნებული სტატიიდან, უძილობის შესახებ, რომლის მიხედვითაც , მე, სრულფასოვანი გიჟი უნდა ვიყო. იმიტომ, რომ ღრმა ბავშვობიდან, არასოდეს, არასოდეს მდომებია ძილი. მძინავს საშუალოდ ღამის 5 დან, დილის 10 საათამდე , ისიც პატარ-პატარა გაღვიძებებით.
მქონია პერიოდი როცა, ზემოთ ხსენებულ რეჟიმშიც ჩამდგარვარ თვითნებურად, მაგრამ ასეთი რეჟიმებიდან ძალიან მალე ვბრუნდები უძილობის სამყაროში, ბუნდოვან, გაურკვეველ, ბნელ , ჩუმ სამყაროში, სადაც გგონია, რომ მარტო ხარ, არავინ და არაფერი გიშლის ხელს, სადაც არავინაა და შენც შენ თავს უბრუნდები..
და ასე იწყება ღამის 4- ის ქრონიკები.

ღამის 4 -ზე ყველაფერი გახსენდება. ღამის 4-ზე ზუსტად იცი რა უნდა დაწერო ბლოგზე, წინადადებები მოდის და მოდის თავში, გიტრიალებს, ლაგდება .. ღამის 4-ზე ზუსტად იცი რა გინდა, ზუსტად იცი შპალერის ფიგურების განლაგება, მთვარის შექზე რომ იმახსოვრებ..ზუსტად იცი, რომ ჭერში ყურება ყელში ამოგივიდა როცა გათენდება, შენი შეგროვებული წინადადებები და აზრებიც გაქრებიან და შენც ვეღარაფერს დაწერ ბლოგზე..
ზუსტად იცი რომ საშველი არ არის! და რომ სრული სისულელეა, უაზრობაა და უბედურებაა გეღვიძოს ღამის 4 -ზე.

მაგრამ მაინც გღვიძავს. და ყველაზე დიდი სისულელე ის არის, რომ არც გინდა სხვანაირად იყოს.

Continue reading