ნეტავ, სადამდე ძლებს ჩვენი ოცნებები

ეტავ სადამდე ძლებს ჩვენი ოცნებები?
ოგორ ფიქრობთ, ოცნებები ყველას საკუთარი გვაქვს თუ ჩვენი ოცნება შეიძლება სხვისიც იყოს? მე მგონია რომ ის, რასაც ოცნებას ვეძახით, მაინც ერთია. ჩვენ მასთან ერთად ვიბადებით და მერე მთელი ცხოვრება მივისწრაფვით მისკენ. ამას ან ადრე ვაცნობიერებთ , ან გვიან, მაგრამ ის ყოველთვის არის. ოცნება ადამიანის ბედისწერას ჰგავს.

36536968135985105527
ირველად , ოცნებებზე ყველაზე ბევრი მაშინ ვიფიქრე, ალან ფურნიეს “დიდი მოლნი “ რომ წავიკითხე. იქამდეც ვფიქრობდი, მაგრამ ოგიუსტენ მოლნის ოცნებების მერე, უფრო და უფრო ბევრს ვფიქრობდი.

ის უბრალო ბიჭი იყო, სულ რაღაც 17 წლის პატარა ბიჭი, თითქოს არაფრით გამორჩეული სხვებისგან, ერთი ის იყო, ძალიან დიდი ოცნებები ჰქონდა.
იგნი ამ ოცნებებზეა, იმაზე, თუ რა ლამაზია ცხოვრება ,როცა ოცნებებს მისდევ, და ამავე დროს რა მტკივნეულია , რა ძნელია, რა ბუნდოვანია, რა საოცარია.. სიყვარულივით. მოლნიც მიყვებოდა ოცნებებს.
ს წიგნი რომ წაიკითხოთ , თავს დავდებ, სიზმარი გაგახსენდებათ.

Continue reading

Advertisements