გამოცდა, მონატრება და სხვა უაზრობები.


ჩემს ბლოგს 130 გამომწერი ყავს და ეს ძალიან მახარებს.
130 , რასაკვირველია, ცოტაა.
მაგრამ, თუ დავფიქრებდით, ეს ცოტა კი არა, საშუალოდ კარგი შედეგიც კია.
ძალიან ცნობილ ქართულ ბლოგებს დაახლოებით 500 მდე გამომწერი ყავთ. ცოტაა.
მე მაინც მიხარია ჩემი 130 გამომწერი. ბლოგებს ისევ ბლოგერები ვკითხულობთ, ისევ ჩვენ გვაინტერისებს ერთმანეთი, და მე ძალიან მადლობელი ვარ მათი.
ბლოგების კითხვა მამშვიდებს. თითქოს ჩემს სამყაროში ვარ.
რა იქნება თუ ვიტყვი, რომ დღიურზე მეტად ბლოგი მიყვარს და რომ სმარტფონში უფრო კომფორტულია წერა ვიდრე ფურცელზე?
ცუდია ეს?
მგონი კი. თუმცა, სმარტფონში წერისას გადაბეჭვდა აღარ გჭირდება და დროის ეკონომიას აკეთებ.
კიდევ გამოცდებზე მინდოდა მეთქვა.
20 მაისს სამაგისტრო თემას ვაბარებთ და მაგისტრატურასაც დავამთავრებ!
ეს ძალიან კარგია.
უბრალოდ, ნაშრომის წერა მეზარება.
ღამის 3 -ის ნახევარია.
რომ არ მძინავს ამას არაუშავს. ეშველება. სხვა რამეებია უსაშველო. მაგალითად  მონატრება.
ძალიან ჩვეულებრივი გრძნობაა მონატრება. ყველასთვის ნაცნობი, არაფრია ამაში განსაკუთრებული, ყელში ამოსული თემაა თინეიჯერულ სასიყვარულო საიტებზე. მაგრამ თუ შემოგიჩნდა.. საშინლად, გულისამატკიებლად ცუდი გრძნობაა. თან როცა სწორი ადამიანი გენატრება. ის ვინც უნდა გენატრებოდეს, უფრო ცუდია.
მოკლედ, ღამეა. მე დღე მირჩევნია.
პ.ს – ამაზე უაზრო პოსტი, თავს დავდებ არ დამიწერია.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s